Azərbaycanda Xalq yazıçılarının, ədəbiyyat və elm xadimlərinin bir-biri ilə uzun illər davam edən soyuq münasibətləri cəmiyyətin mədəni həyatında ciddi suallar doğurur. Mədəniyyət adamları arasında yaranan şəxsi ziddiyyətlər bəzən açıq qarşıdurmaya, bəzən isə illərlə davam edən səssizliyə çevrilir.

Yazıçı Əkrəm Əylislinin “Öləcəyimi bilsəm də, Anarla barışa bilmərəm” sözləri bu münasibətlərin nə qədər kəskin olduğunu göstərir. Uzun illərdir bir-biri ilə barışmayan Əkrəm Əylisli və Anar arasındakı münasibətlər ictimaiyyətin diqqət mərkəzindədir. Hətta bir vaxtlar Ə.Əylisli ilə də münasibətləri soyuq olan mərhum yazıçı Elçinlə belə, Əylisli sonradan barışsa da, Anarla bu mümkünsüz görünür.

Təkcə yazıçılar deyil, akademiklər, professorlar, Xalq artistləri də zaman-zaman bir-biri ilə küsülü qalır. Halbuki elm və sənət insanları cəmiyyəti birləşdirən, fərqli baxışları dialoqa çevirən simalar olmalıdır.

Ədəbi və elmi mühitdə məktublaşmalar, fikir mübadiləsi, polemika mədəniyyətinin formalaşması əvəzinə, şəxsi incikliklər üstünlük təşkil edir. Bir çox dünya ədəbiyyatında görkəmli yazıçı və alimlərin məktubları sonradan böyük mənəvi dəyər daşıyan sənədlərə çevrilib. Bizdə isə bu ənənənin olmaması, hətta şəxsi münasibətlərin belə tamamilə kəsilməsi ciddi narahatlıq doğurur.

Mədəniyyətin ayrılıq deyil, birləşmə vasitəsi olduğu bir dövrdə, yaradıcı insanların bu cür münasibətlər içində qalması cəmiyyətin mənəvi həyatına da mənfi təsir göstərir.

Bəlkə də bir çoxları, Dantenin “İlahi komediya”sını oxuyublar, amma onu doğrudan da anlayan çox azdır.