500 milyonluq otel – Azərbaycan prezident ailəsi, yoxsa dövlətin vətəndaşı?

Azərbaycan cəmiyyətində sosial bərabərsizlik və korrupsiya ilə bağlı suallar səngimək bilmir. Son günlərdə yayılmış xəbərlərə görə, Prezident İlham Əliyevin ailəsinə yaxın şəxslər tərəfindən Türkiyənin Bodrum bölgəsində 500 milyon avro dəyərində bir lüks otelin alındığı bildirilir. Bu məlumat nə təkzib edilib, nə də ictimaiyyətə izah olunub. Azərbaycanda orta aylıq əməkhaqqı 500-600 manat civarındadır və minlərlə ailə işıq, qaz və su borcuna görə kommunal xidmətlərlə bağlı məhkəməlik olur.

Bu arada, Baltikyanı ölkə Litvada maraqlı bir hadisə baş verib. Litvanın Baş naziri Qintautas Mažeika bu gün prezidentə istefa ərizəsi təqdim edib. Səbəb: onun ailə şirkətinin cəmi 200 min avro mərkəzi bankdan güzəştli kredit alması və həmin məbləğin iddia edilən sahədə istifadə edilməməsi. İctimaiyyət arasında yayılan korrupsiya şübhələri nəticəsində baş nazir siyasi məsuliyyət daşıdığını bildirib və istefa qərarını verib.

Litvada məsələ bundan ibarətdir:
• 200 min avro dövlət krediti.
• Kredit məqsədindən yayındırılıb.
• Ailə həmin dövrdə 4 otaqlı mənzil alıb.
• İctimai təzyiq artıb.
• Nəticədə baş nazir istefa verib.

Azərbaycanda isə məsələ tam fərqli səviyyədədir. İddialara görə, prezident ailəsi Avropanın ən bahalı turizm bölgələrindən birində yarım milyard avroya yaxın otel alır, eyni zamanda vətəndaşlar işıqdan istifadə etmədiyi halda belə aylıq abunə haqqı ödəməyə məcbur edilir.

⸻

Sual budur: məsuliyyət kimindir?

Litvada dövlət rəhbəri sadəcə şübhə üzündən istefa verir. Azərbaycanda isə nə yalnız cavab verilmir, nə də bu sualları soruşanlara normal münasibət göstərilir. Yaxşı, o zaman belə çıxır ki, bizdə korrupsiya yox, sadəcə təqdirəlayiq zənginlik nümunələri var?

Əgər dövlət başçısının ailəsi 500 milyon avroluq sərmayə qoyursa, xalqın haqqı var bilsin:
– Bu vəsaitin mənbəyi haradır?
– Bu sərmayə hansı məqsədlə yatırılıb?
– Bu sərvət ölkə daxilində nəyə görə istifadə edilmir?

Bu suallara cavab olmadıqca, ictimai narazılıq artacaq. Litvada baş verənlər isə bir daha göstərir ki, demokratiya təkcə seçki ilə deyil, məsuliyyətlə ölçülür.