Bakı, 26 sentyabr – Azərbaycanda zaman-zaman yüksək vəzifəli şəxslərin həbsi ölkə gündəmini silkələyib. Neft maqnatı Adnan Əhmədzadənin həbsindən sonra yaxın keçmişdə baş vermiş oxşar hadisələr yenidən müzakirə olunmağa başlayıb.

Son 20 ildə belə səs-küylü əməliyyatların ən yaddaqalanı 2005-ci ilin oktyabrında baş verib. Həmin gün sabiq səhiyyə naziri Əli İnsanov və iqtisadi inkişaf naziri Fərhad Əliyev iş otaqlarında qandallanaraq, Milli Təhlükəsizlik Nazirliyinin təcridxanasına aparılmışdı. Onlar dövlət çevrilişində günahlandırılsalar da, sonradan ittiham maddələri mənimsəmə və korrupsiya ilə əvəzləndi.

Müşahidəçilərə görə, bu addımın səbəbi beynəlxalq təşkilatların siyasi məhbus məsələsinə həssas yanaşması idi. Hökumət həmin ittihamların siyasi xarakterli görünməsinin qarşısını almaq üçün cinayət işinə rüşvət və mənimsəmə epizodlarını əlavə etdi.

O dövrdə həm Əli İnsanov, həm də Fərhad Əliyev hakimiyyətə iddialı şəxslər kimi tanınırdı. İddialara görə, Fərhad Əliyev ABŞ səfirliyi ilə sıx təmasda olub və Qərb diplomatları tərəfindən “gələcək prezident” kimi təqdim edilirdi. Onun televiziya açıqlamaları və pafoslu çıxışları da siyasi rəqibləri tərəfindən tənqid hədəfinə çevrilmişdi.

Əli İnsanov isə xüsusilə 2003-cü ildən sonra hakimiyyət ambisiyalarını gizlətmirdi. Onun 500 minlik Qərbi azərbaycanlıların lideri olduğunu iddia etməsi və hakim partiyanın iclaslarında “elə etməyin ki, 500 minlik Qərbi Azərbaycan ayağa qalxsın” kimi bəyanatlar səsləndirməsi siyasi dairələrdə rezonans doğurmuşdu.

Bu hadisələrin fonunda ekspertlər hesab edirlər ki, Adnan Əhmədzadənin həbsi ilə 20 il əvvəlki nazirlərin həbsini birləşdirən əsas məqam yüksək vəzifədə olan şəxslərin hakimiyyət daxilindəki mövqelərinin və şəxsi ambisiyalarının ciddi təhlükə hesab edilməsidir.