Prezidentin keçmiş köməkçisi Əli Həsənovun “hökmranlığı” dövründə qəzet köşkləri qəzetlərdən daha çox siqaret, şirələr, bəzək əşyaları və digər xırdavat məhsulların satıldığı obyektlərə çevrildi. Tənqidçi və ictimai mənafelərdən çıxış edən qəzetlər susduruldu, KİVDF-in maliyyə yardımı ilə nəşr olunan yerdə qalanlar da daha çox kənd təsərrüfatı məhsullarının ehtiyaclarını təmin etməyə yaradı. Yəni köşklərin küncünə sıxışdırılan belə qəzetləri nə satıcılar satmaqda maraqlıdır, nə alıcılar almaqda.

Elektron media, ən azından orta və yaşlı nəsil üçün çap mediasının yerini tuta bilməz. Bu baxımdan, ölkədə normal qəzetlərinin çapının və onların satışının təşkil olunması çox mühümdür.

Bu arada, qəzet satışı başqa bir problemlə də üzləşdi – koronavirusdan dolayı tətbiq olunan karantin rejimi səbəbindən insanların hərəkətinə məhdudiyyət qoyuldu və qəzet satmağı qeyri-mümkün oldu. Bəs, belə şəraitdə redaktorlar qəzetlərini oxuculara necə çatdırmağı düşünürlər? Məsələyə AYNA tutmağa çalışdıq.

“Türkistan” qəzetinin baş redaktoru Aqil Camal: “Hazırda qəzet satışı mümkün olmadığından, ən azı abunəçilərimizi paylayıcı şirkətlərin köməyi ilə təmin etməyə çalışacağıq”.

“525-ci qəzet”in baş redaktoru Rəşad Məcid: “Aprelin 6-dan başlayaraq qəzetimizin nəşrini bərpa etdik. Qəzetimiz 3500 tirajla çıxır. Ancaq abunəçilərimizin tələbatını ödəmək üçün yalnız 1500 nüsxə buraxdıq”.

“Yeni Müsavat” qəzetinin baş redaktoru Rauf Arifoğlu: “Hələ qəzetimizin çap nəşrini bərpa etməmişik. Qəzet yalnız abunəçilərin tələblərini ödəmək üçün dərc edilə bilməz. Qəzetlərin birbaşa satışını bərpa etməyi zəruri hesab edirəm. Bu məqsədlə artıq Prezident Administrasiyası və Nazirlər Kabineti yanında Operativ Qərargahı ilə danışıqlar aparılır”.

“Novoye vremya” qəzetinin baş redaktoru Şakir Ağayev: “Qəzeti yalnız abunəhaqqı hesabına saxlamaq mümkün deyil. Satışı bərpa etmək lazımdır”.

Yayım firmaları qəzetləri abunəçilərə necə çatdıracaqlar? Bu sualı da aidiyyəti üzrə ünvanladıq.

“Qaya” firmasının direktoru Oqtay Abbasov: “Poçt xidməti qadağan deyil və işçilərimiz bu vəziyyətdə poçt işçisi kimi çıxış edirlər. 65 yaşdan yuxarı olan işçilərin xidmətlərindən imtina etməli olduq. İşçilərimiz arasında elə yaşlıları çoxdur. Bir çox abunəçilər də yoluxmaqdan qorxaraq, işçilərimizin üzünə qapıları açmırlar. Abunəçilərimiz arasında dövlət qurumları da var, onların bir çoxu karantinin tətbiqi ilə əlaqədar müvəqqəti bağlanıb”.

Başa düşürük ki, bu gün Azərbaycan cəmiyyətini dövlət yardımı almaq, qida və tibbi maskaları necə əldə etmək kimi məsələlər narahat edir, amma buna baxmayaraq, insan tək çörəklə yaşamır. Həqiqətən də, ən çətin vaxtlarda belə (məsələn, müharibə vaxtlarında), qəzetlər çap olunurdu. Ümid edirik ki, koronavirusdan sonra hökumət çap mediası da daxil olmaqla, mətbuatın canlanmanın qarşısını almayacaq, əksinə şərait yaradacaq.